ترجمه فارسی قرآن/الطور
به نام خداوند بخشنده بخشایشگر
سوگند به کوه طور، (1)
و کتابى که نوشته شده، (2)
در صفحهاى گسترده، (3)
و سوگند به «بیت المعمور»، (4)
و سقف برافراشته، (5)
و دریاى مملو و برافروخته، (6)
که عذاب پروردگارت واقع مىشود، (7)
و چیزى از آن مانع نخواهد بود! (8)
(این عذاب الهى) در آن روزى است که آسمان به شدت به حرکت درمىآید، (9)
و کوهها از جا کنده و متحرک مىشوند! (10)
واى در آن روز بر تکذیبکنندگان، (11)
همانها که در سخنان باطل به بازى مشغولند! (12)
در آن روز که آنها را بزور به سوى آتش دوزخ مىرانند! (13)
(به آنها مىگویند:) این همان آتشى است که آن را انکار مىکردید. (14)
آیا این سحر است یا شما نمىبینید؟! (15)
در آن وارد شوید و بسوزید; مىخواهید صبر کنید یا نکنید، براى شما یکسان است; چرا که تنها به اعمالتان جزا داده مىشوید! (16)
ولى پرهیزگاران در میان باغهاى بهشت و نعمتهاى فراوان جاى دارند، (17)
و از آنچه پروردگارشان به آنها داده و آنان را از عذاب دوزخ نگاه داشته است شاد و مسرورند! (18)
(به آنها گفته مىشود:) بخورید و بیاشامید گوارا; اینها در برابر اعمالى است که انجام مىدادید! (19)
این در حالى که بر تختهاى صفکشیده در کنار هم تکیه مىزنند، و «حور العین» را به همسرى آنها درمىآوریم! (20)
کسانى که ایمان آوردند و فرزندانشان به پیروى از آنان ایمان اختیار کردند، فرزندانشان را (در بهشت) به آنان ملحق مىکنیم; و از (پاداش) عملشان چیزى نمىکاهیم; و هر کس در گرو اعمال خویش است! (21)
و همواره از انواع میوهها و گوشتها -از هر نوع که بخواهند- در اختیارشان مىگذاریم! (22)
آنها در بهشت جامهاى پر از شراب طهور را که نه بیهودهگویى در آن است و نه گناه، از یکدیگر مىگیرند! (23)
و پیوسته بر گردشان نوجوانانى براى (خدمت) آنان گردش مىکنند که همچون مرواریدهاى درون صدفند! (24)
در این هنگام رو به یکدیگر کرده (از گذشته) سؤال مىنمایند; (25)
مىگویند: «ما در میان خانواده خود ترسان بودیم (مبادا گناهان آنها دامن ما را بگیرد)! (26)
اما خداوند بر ما منت نهاد و از عذابکشنده ما را حفظ کرد! (27)
ما از پیش او را مىخواندیم (و مىپرستیدیم)، که اوست نیکوکار و مهربان!» (28)
پس تذکر ده، که به لطف پروردگارت تو کاهن و مجنون نیستى! (29)
بلکه آنها مىگویند: «او شاعرى است که ما انتظار مرگش را مىکشیم!» (30)
بگو: «انتظار بکشید که من هم با (شما انتظار مىکشم شما انتظار مرگ مرا، و من انتظار نابودى شما را با عذاب الهى)!» (31)
آیا عقلهایشان آنها را به این اعمال دستور مىدهد، یا قومى طغیانگرند؟ (32)
یا مىگویند: «قرآن را به خدا افترا بسته»، ولى آنان ایمان ندارند. (33)
اگر راست مىگویند سخنى همانند آن بیاورند! (34)
یا آنها بى هیچ آفریده شدهاند، یا خود خالق خویشند؟! (35)
آیا آنها آسمانها و زمین را آفریدهاند؟! بلکه آنها جویاى یقین نیستند! (36)
آیا خزاین پروردگارت نزد آنهاست؟! یا بر همه چیز عالم سیطره دارند؟! (37)
آیا نردبانى دارند (که به آسمان بالا مىروند) و بوسیله آن اسرار وحى را مىشنوند؟! کسى که از آنها این ادعا را دارد دلیل روشنى بیاورد! (38)
آیا سهم خدا دختران است و سهم شما پسران (که فرشتگان را دختران خدا مىنامید)؟! (39)
آیا تو از آنها پاداشى مىطلبى که در زیر بار گران آن قرار دارند؟! (40)
آیا اسرار غیب نزد آنهاست و از روى آن مىنویسند؟! (41)
آیا مىخواهند نقشه شیطانى براى تو بکشند؟! ولى بدانند خود کافران در دام این نقشهها گرفتار مىشوند! (42)
یا معبودى غیر خداوند دارند (که قول یارى به آنها داده)؟! منزه است خدا از آنچه همتاى او قرارمىدهند! (43)
آنها (چنان لجوجند که) اگر ببینند قطعه سنگى از آسمان (براى عذابشان) سقوط مىکند مىگویند: «این ابر متراکمى است!» (44)
حال که چنین است آنها را رها کن تا روز مرگ خود را ملاقات کنند; (45)
روزى که نقشههاى آنان سودى به حالشان نخواهد داشت و (از هیچ سو) یارى نمىشوند! (46)
و براى ستمگران عذابى قبل از آن است (در همین جهان); ولى بیشترشان نمىدانند! (47)
در راه ابلاغ حکم پروردگارت صبر و استقامت کن، چرا که تو در حفاظت کامل ما قرار دارى! و هنگامى که برمىخیزى پروردگارت را تسبیح و حمد گوى! (48)
(همچنین) به هنگام شب او را تسبیح کن و به هنگام پشت کردن ستارگان (و طلوع صبح)! (49)
