ترجمه فارسی قرآن/القیامة

از ویکی‎نسک، کتاب‌خانه آزاد.
پرش به: ناوبری, جستجو

به نام خداوند بخشنده و مهربان

  • سوگند به روز قیامت (1)
  • و سوگند به نفس ملامت گر ( و وجدان بیدار که رستاخیز حق است) (2)
  • آیا انسان می پندارد که هرگز استخوانهای او را جمع نخواهیم رد (3)
  • آری قادریم که( حتی خطوط سر) انگشتان او را موزون و مرتب کنیم. (4)
  • ( انسان شک در معاد ندارد) بلکه او می خواهد ( آزادانه ) در تمام عمر گناه کند (5)
  • ( از این رو ) می پرسد : « روز قیامت کی خواهد بود» ؟ (6)
  • (بگو: ) در آن هنگام که چشمها از شدت وحشت خیره گردد، (7)
  • و ماه بی نور شود. (8)
  • و خورشید و ماه با هم جمع شوند، (9)
  • آن روز انسان می گوید : « راه فرار کجاست »؟ (10)
  • هرگز چنین نیست ، ( راه فرار و )پناهگاهی وجود ندارد ! (11)
  • آن روز قرار گاه نهایی تنها به سوی پروردگار تو است(12)
  • و در آن روز انسان را از آنچه که از پیش و پشت سر فرستاده آگاه می کنند. (13)
  • بلکه انسان از وضع خویش آگاه است. (14)
  • هر چند ( در ظاهر) برای خود عذر هایی بتراشد. (15)
  • ( هنگام نزول وحی ) زبانت را به خاطر عجله برای خواندن آن حرکت مده . (16)
  • چرا که جمع کردن و خواندن بر عهده ی ماست. (17)
  • پس هرگاه آن را خواندیم ، از آن پیروی کن(18)
  • سپس بیان ( و توضیح ) آن ( نیز) بر عهده ی ماست. (19)
  • هرگز چنین نیست ( که شما می پندارید) بلکه شمادنیای زود گذر را دوستدارید. (20)
  • و آخرت را رها می کنید. (21)
  • ( آری ) در آن روز صورتهایی شاداب و مسرور است (22)
  • و به( الطاف) پروردگارشان می نگرند. (23)
  • و در آن روز صورتهایی عبوس و در هم کشیده است. (24)
  • ( زیرا) می دانند عذابی کمر شکن در پیش دارند ( 25)
  • هرگز چنین نیست ( او ایمان نمی آورد ) تا موقعی که جان به گلوگاهش رسد. (26)
  • و گفته می شود : « آیا کسی هست که (این بیمار را از مرگ ) نجات دهد؟» (27)
  • ( در این هنگام ) او به جدایی از دنیا یقین پیدا می کند (28)
  • و ساق پاها ( از سختی جان دادن ) به هم می پیچد! (29)
  • در آن روز مسیر همه به سوی ( دادگاه ) پروردگارت خواهد بود (30)
  • ( در آن روز گفته می شود: ) او ایمان نیاورد و نماز نخواند (31)
  • بلکه تکذیب کرد و روی گردان شد (32)
  • سپس به سوی خانواده خود باز گشت در حالی که متکبرانه قدم بر می داشت (33)
  • ( با این اعمال) عذاب الهی برای تو شایسته تر است ، شایته تر (34)
  • باز هم عذاب برای تو شایسته تراست ، شایسته تر(35)
  • آیا انسان گمان می کند بی هدف رها می شود ؟ (36)
  • آیا او نطفه ای از منی که در رحم ریخته می شود نبود؟ (37)
  • سپس به صورت خون بسته ای در آمد ،و خداوند او را آفرید و موزون ساخت (38)
  • و از آن ، دو زوج مرد و زن آفرید (39)
  • آیا چنین کسی قادر نیست که مردگان را زنده کند ؟ (40)



[ویرایش] منابع

برگرفته از نرم افزار قرآنی سایت:آیت الله مکارم شیرازی

ابزارهای شخصی

گویش‌ها
فضاهای نام
عملکردها
ناوبری
چاپ/برون‌بری
جعبه‌ابزار