ترجمه فارسی قرآن/المطففین
به نام خداوند بخشنده بخشایشگر
واي بر كمفروشان. (۱)
آنها كه وقتي براي خود كيل ميكنند حق خود را به طور كامل ميگيرند. (۲)
اما هنگامي كه ميخواهند براي ديگران كيل يا وزن كنند كم ميگذارند! (۳)
آيا آنها باور ندارند كه برانگيخته ميشوند. (۴)
در روزي بزرگ. (۵)
روزي كه مردم در پيشگاه رب العالمين ميايستند. (۶)
چنين نيست كه آنها (درباره قيامت خيال ميكنند) مسلما نامه اعمال فاجران در سجين است! (۷)
تو چه ميداني سجين چيست ؟ (۸)
نامهاي است رقم زده شده و سرنوشتي است حتمي. (۹)
واي در آن روز بر تكذيب كنندگان. (۱۰)
همانها كه روز قيامت را انكار ميكنند. (۱۱)
و تنها كساني آن را انكار ميكنند كه متجاوز و گنهكارند. (۱۲)
همان كس كه وقتي آيات ما بر او خوانده ميشود ميگويد: اين افسانههاي پيشينيان است! (۱۳)
چنين نيست كه آنها خيال ميكنند، بلكه اعمالشان چون زنگاري بر دلهايشان نشسته! (۱۴)
چنين نيست كه آنها ميپندارند، بلكه آنها در آن روز از پروردگارشان محجوبند. (۱۵)
سپس آنها مسلما وارد دوزخ ميشوند. (۱۶)
بعد به آنها گفته ميشود اين همان چيزي است كه آن را تكذيب ميكرديد! (۱۷)
چنان نيست كه آنها (درباره معاد) خيال ميكنند، بلكه نامه اعمال نيكان در عليين است. (۱۸)
و تو چه ميداني عليين چيست؟! (۱۹)
نامهاي است رقم زده شده و سرنوشتي است قطعي. (۲۰)
كه مقربان شاهد آنند. (۲۱)
مسلما نيكان در انواع نعمت متنعمند. (۲۲)
بر تختهاي زيباي بهشتي تكيه كرده و به زيباييهاي بهشت مينگرند. (۲۳)
در چهره هاي آنها طراوت و نشاط نعمت را ميبيني. (۲۴)
آنها از شراب زلال دست نخورده سربستهاي سيراب ميشوند. (۲۵)
مهري كه بر آن نهاده شده از مشك است، و در اين نعمتهاي بهشتي بايد راغبان بر يكديگر پيشي گيرند! (۲۶)
اين شراب (طهور) ممزوج با تسنيم است. (۲۷)
همان چشمهاي كه مقربان از آن مينوشند. (۲۸)
بدكاران (در دنيا) پيوسته به مؤ منان ميخنديدند. (۲۹)
و هنگامي كه از كنار آنها (جمع مؤ منان) ميگذشتند آنها را با اشارات مورد سخريه قرار ميدادند. (۳۰)
و هنگامي كه به سوي خانواده خود باز ميگشتند مسرور و خندان بودند. (۳۱)
و هنگامي كه آنها (مؤ منان) را ميديدند ميگفتند: اينها گمراهانند. (۳۲)
در حالي كه آنها هرگز ماءمور مراقبت و متكفل آنان (مؤ منان) نبودند. (۳۳)
ولي امروز مؤ منان به كفار ميخندند. (۳۴)
در حالي كه بر تختهاي مزين بهشتي نشستهاند و نگاه ميكنند. (۳۵)
آيا كفار پاداش اعمال خود را گرفتند؟! (۳۶)