بررسی موردهایی از اخلاق حرفه‌ای/اصول اخلاق در اهدای عضو

پیش‌زمینه

رویه کار

در ایالات متحده، فرآیند اهدای عضو با پیدا کردن فرد مشتاق آغاز می‌شود. فرد اهدا کننده (donor) می‌تواند زنده یا فوت شده باشد در صورتی که در شبکه پیوند و تدارکات عضو آمریکا (OPTN) ثبت‌نام کرده باشد. پس از آنکه زنده‌مانی عضو را مشخص کردند، نوبت به آن می‌رسد که با یک الگوریتم بر پایه صفاتی مانند گروه خون و سلامتی، سازگاری عضو (اعضای) اهداکننده را با گیرنده مشخص کنند. پس از آنکه سازگاری به طور کامل مشخص شد، پزشکان پیوند تصمیم می‌گیرند عضو را بپذیرند و به سرعت وسایل حمل عضو و جراحی را آماده می‌کنند.

پیچیدگی‌ها

برای اهداکنندگان زنده، بهبودی پس از عمل (surgery) و مشکلات ناشی از عمل می‌تواند بازگشت به کار و زندگی روزانه را با مشکل مواجه کند. برای گیرندگان، پیچیدگی‌های پزشکی مثل از دست رفتن خون، پس زدن عضو و ابتلا به عفونت تهدید کننده هستند. یکی از چالش‌های بزرگی که هم اکنون در زمینه اهدای عضو درگیر آن هستیم مشکل تعادل برقرار کردن بین خطر میرایی لیست انتظار (waitlist mortality) با شانس پیوند و زنده‌مانی بیمار (patient survival) پس از پیوند است.

چالش‌های اخلاقی

گذر از خطوط

معمولا اهدای عضو بر اساس یک سیستم رتیه‌بندی انجام می‌گیرد. در این سیستم رتبه‌بندی ابتدا ویژگی‌های زیست‌شناختی عضو پیوندی در نظر گرفته می‌شوند و در درجه بعد موارد مربوط به پذیرنده مثل سختی و مدت زمانی را که باید انتظار بکشد و نیز احتمال موفقیت را در نظر می‌گیرند. معمولا پیشنهادها بر اساس آنچه در رتبه‌بندی مشاهده می‌شود به نامزدها داده می‌شود و هر پزشک یک ساعت وقت دارد عضو اهدایی را رد یا قبول کند.

نتیجه‌گیری

اهدای عضو یکی از بهترین مطالعات موردی است که می‌توان در زمینه اخلاق حرفه‌ای مورد بررسی قرار داد زیرا بسیاری از فشارهایی را که در سایر زمینه‌های حرفه‌ای با آن مواجه می‌شویم را به صورت تشدید شده تجربه می‌کند. برای اینکه فرآیند اهدای عضو به طور اخلاق‌مدارانه کامل شود، کارمندان و افراد دخیل در حالیکه تحت فشار کمبود زمان و فشار از جانب عوامل اجرایی بیمارستانی و سازمانی هستند در عین حال باید خوب بودن وضعیت بیمار را در اولویت قرار دهند.