پرش به محتوا

بررسی موردهایی از اخلاق حرفه‌ای/فیلیپ روگاوی و دانشمندان رایانه و نظارت دولت

ویکی‎کتاب، کتابخانهٔ آزاد

فیلیپ روگاوی (Phillip Rogaway) استاد علوم رایانه (کامپیوتر) در دانشگاه کالیفرنیا، دیویس است. از چند وقت پیش فیلیپ روگاوی به دلیل دیدگاهی که درباره مبارزه اخلاقی اجباری متخصصان رمزنگار ارائه کرده، بسیار مورد توجه قرار گرفته است. استدلال او به این صورت است که رمزنگارها باید اولویت کاری خود را کمک به مردم قرار بدهند و نظارت توده‌ای (mass surveillance) که در حال حاضر از سوی دولت‌ها انجام می‌شود یکی از اشتباه‌های اخلاقی جامعه (صنف) رمزنگارها می‌باشد.

فیلیپ روگاوی

[ویرایش]

فیلیپ روگاوی استاد گروه علوم رایانه در دانشگاه کالیفرنیا، دیویس است. او از ۲۰۲۰-۱۹۹۴ در این دانشگاه بوده است. او پیش از آمدن به این دانشگاه، پی‌اچ‌دی خود را در زمینه نظریه محاسبات از دانشگاه MIT در سال ۱۹۹۱ دریافت کرد. روگاوی در زمانی که در دانشگاه کالیفرنیا دیویس استاد بود توجه خود را به پژوهش روی «حل مسائل مربوط به پروتکل‌های کاربردی واقعی» متمرکز کرد. گذشته از این پروفسور روگاوی به دلیل پژوهش و شوق در زمینه مسایل اخلاقی و اجتماعی مرتبط با فناوری معروف شده است.

رمزنگاری

[ویرایش]

رمزنگاری دانش استفاده از روش‌های ریاضی و منطقی برای امن کردن داده‌ها است. در علوم ارتباطات پیام‌ها، داده‌هایی هستند که باید امنیت آن‌ها را برقرار کنیم. هدف از رمزنگاری این است که ساختار پیام‌ها را به گونه‌ای در آورد که به جز دریافت‌کننده مورد نظر شخص دیگری نتواند آن‌ها را بخواند.

تاریخچه

[ویرایش]

کاربرد رمزنگاری به هزاران سال پیش بر می‌گردد.


در ابتدا رمزنگاری یک روش برای به هم زدن حروف بود به گونه‌ای که بتوان آن را به حالت عادی باز گرداند. هر کس روش باز گرداندن ترتیب حروف را می‌دانست، می‌توانست حروف را به جای خود باز گردانده و پیام را بخواند. رمز سزار که نام آن از ژولیوس سزار گرفته شده است یکی از این روش‌های رمزنگاری بود. این روش رمزگذاری مبتنی بر به هم زدن حروف بود.

رمزنگاری مدرن

[ویرایش]

پژوهش‌هایی ئر زمینۀ نظریهٔ پیچیدگی محاسباتی (Computational complexity theory) انجام گرفت که منجر به پیدایش رمزنگاری مدرن شد. نظریهٔ پیچیدگی محاسباتی، یک برنامه رایانه‌ای را از نظر ریاضی بررسی می‌کند و کارایی آن را تجزیه و تحلیل می‌کند.

رمزنگاری در اینترنت

[ویرایش]

در اصل هنگامی که اینترنت طراحی شد تدابیر امنیتی برای آن اندیشیده نشد. رمزنگاری به طور پیشفرض در اینترنت قرار داده نشده است و این کاربران و شرکت‌ها هستند که آن را می‌افزایند.

نظارت توده‌ای

[ویرایش]

اینترنت شبکه‌ای از شبکه‌ها است، بنابراین همه داده‌ها پیش از رسیدن از مبدأ به مقصد از یک نقطه ثالث عبور می‌کنند. اینترنت سلسله مراتبی از شبکه‌ها است؛ شبکه محلی خانه یا دفتر شما بخشی از شبکه‌ای است که سرویس‌دهنده اینترنت (آی‌اس‌پی) شما فراهم کرده است و آی‌اس‌پی شما یک شبکه است که به شبکه‌ه۸ای دیگری متصل شده است. اگر کسی بتواند به ارتباط‌های بین شبکه‌ای دسترسی پیدا کند می‌تواند داده‌هایی را که بدون رمزگذاری از آن نقطه (point) منتقل می‌شوند مشاهده کند. آژانس امنیت ملی NSA با پروژه‌ای به نام پریزم و ستاد ارتباطات دولت انگلستان GCHQ با پروژه‌ای به نام تمپورا، این نظارت را انجام می‌دهند.

خط مشی‌های رمزنگاری

[ویرایش]

از اواسط دهه ۱۹۷۰ رمزنگاری یک موضوع سیاسی بوده است. بسیاری از افراد همچون ویتفیلد دیفی به این دلیل وارد این حیطه شدند که «نگران حریم شخصی در جهان بودند».

اصول اخلاق رمزنگاری

[ویرایش]

نتیجه‌گیری

[ویرایش]

رمزنگاری ظرفیت استفاده شدن برای اهداف غیراخلاقی را دارا است. تاریخ و رخدادهای حال حاضر به ما نشان می‌دهد که رمزنگاری بر روی نتیجه جنگ‌ها، اقتصاد و فرهنگ تأثیرگذار بوده است. افراد با ایدئولوژی‌های مختلف از رمزنگاری برای پیشبرد اهداف (دستورکارگذاری) خود استفاده می‌کنند. از این رو به افرادی مثل دکتر فیلیپ روگاوی نیاز است که ذات اخلاقی رمزنگاری را به ما آموزش دهند. نیاز است که رمزنگارهای آینده ذات اخلاقی شغل خود را درک کنند و تشخیص دهند که کارشان در جهت پیشبرد یک دستورکارگذاری سیاسی است.