بررسی موردهایی از اخلاق حرفهای/گوگل استریت ویو و وای اسپای
گوگل استریت ویو در سال ۲۰۰۷ راهاندازی شد تا نمای سراسرنما (پاناروما) از خیابانها ارائه دهد و مکملی باشد برای تصاویر هوایی و ماهوارهای گوگل. تصویربرداری با کمک وسایل نقلیه مجهز به ۹ دوربین انجام شده است که به تمام طرفها میچرخد، برای مکانهایی که عکسبرداری با خودرو مشکل بوده است از ماشین برفروب، سهچرخه، غواص، قایق و افراد همیار عکاس پیاده کمک گرفته شده است. در سال ۲۰۱۲ نمای خیابان (استریت ویو) گوگل مپ بیش از ۵۰ پتابایت تصویر گردآوری کرد که شامل ۵ میلیون مایل جاده در ۳۹ کشور بود. این گستردگی و عمق پوششدهی سبب پیدایش کاربردهای جدید مانند آموزش بین فرهنگی، عکاسی حیات وحش، گردشگری مجازی، و تورهای فراگیر کسب و کار شده است. این سرویس، چالشهای جدیدی از منظر حریم شخصی ایجاد کرده است زیرا تصاویر با رزولوشن بالا از افراد، خانهها و خودروها منتشر میکند. گوگل از تکنیک تار کردن خودکار چهره افراد و پلاک خودروها پیش از انتشار بهره گرفت اما با این حال الگوریتمها ممکن است در مواردی مثل صورت مودار افراد اشتباه کنند.
در حالیه گوگل اقدام به تصویربرداری روی زمین میکند، فرصتهای دیگری نیز برایش دست میدهد که بتواند دادههایی غیر از تصویر (نگاره) گرداوری کند که با تصویربرداری هوایی و ماهوارهای به آنها دسترسی نداشت. به طور خاص، خودروهای گوگلها از کنار صدها هزار هاتاسپات وای فای عبور میکنند و گاهی اوقات میتوانند موقعیت این وای فایها را ثبت کنند و به اطلاعاتی دست یابند که به کمک آنها، اقدام به بهبود (ارتقا) سامانه موقعیتیابی مبتنی بر وای فای (WPS) نمایند. علاوه بر این بسیاری از شبکهها بدون رمز هستند و هر کسی در دامنه روتر وایرلس این شبکهها باشد امکان گرداوری و شنود اطلاعاتی را که درون شبکه فرستاده میشوند، دارد. یک سازمان تنظیم مقررات آلمانی کوچک در سال ۲۰۱۰ برای نخستین بار به تحقیق در این زمینه پرداخت و با انکار گوگل رو به رو شد: گوگل «بار (Payload) داده را گرداوری یا ذخیره نمیکند». با این وجود در رسواییای که رسوایی «وای اسپای» (جاسوسی از طریق وای فای) نامیده میشود خیلی زود مشخص شد گوگل از سال ۲۰۰۷ صدها گیگابایت داده بار را در ۳۰ کشور مختلف گرداوری کرده است و بخش عظیمی از این اطلاعات، اطلاعات شخصی و حساس بودهاند. این اطلاعات برای مثال شامل نام کوچک افراد، نشانی ایمیل، نشانی فیزیکی خانه، مکالمه بین دو نفر ازدواج کرده برای یک کار خارج از چهارچوب ازدواجشان بوده است و همه این موارد توسط کمیسیون ارتباطات فدرال (FCC) نقل شده است. چند هفته پس از افشای این رسوایی معاون رئیس بخش مهندسی و پژوهش گوگل، آلن یوستاس تصدیق کرد «ما متوجه شدهایم اینجا را بد آوردهایم».
نقش فرهنگ سازمانی
[ویرایش]مورد وای اسپای نقش فرهنگ سازمانی را و اینکه چگونه میتواند موجب هنجارشکنی اخلاقی شود به خوبی به ما نشان میدهد. در این مورد پیش آمده در گوگل، چند عامل در بروز خطای اخلاقی نقش داشتند. نخست اینکه هر مهندسی در پروژه میتوانسته بدون توجه دیگران میتوانسته سورسکد (source code) را دستکاری کند. دوم اینکه مدیران پروژه ادعا میکنند اسناد مربوط به شناسایی شبکه وایرلس را نخواندهاند. ماریوس میلنر گفته است جزئیات مربوط به بویشگری اطلاعات (packet sniffing) میبایستی توسط یک هیئت حقوقی محصول مورد بررسی قرار گیرد ولی این کار انجام نمیشد.
جریمههای این هنجارشکنی اخلاقی
[ویرایش]چیز دیگری که این مورد به ما نشان میدهد این است که حساب کشیدن از شرکتها برای هنجارشکنیهای اخلاقی چه قدر میتواند سخت باشد. وقتی FCC نتوانست ثابت کند برنامه وای اسپای (Wi Spy) مخالف قانون است، به جریمه ۲۵۰۰۰ دلاری گوگل به دلیل مداخله کردن در روند بازرسیها بسنده کرد.