لیلی و مجنون

ویکی‎کتاب، کتابخانهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو


  • مجنون لیلا داستان قدیمی با منشأ عربی است ، در مورد شاعر نجدی بدوئین قرن هفتم قیس بن الملاوه و بانوی او لیلا بنت مهدی. "مضمون لیلا-مجنون از زبانهای عربی به فارسی ، ترکی و هندی منتقل شد" که مشهورترین آن از طریق شعر روایی است که در سال 584/1188 توسط شاعر فارسی نظمی گنجوی به عنوان قسمت سوم خمسای خود سروده شده است

کتاب لیلی و مجنون[ویرایش]

لیلی و مجنون نام مجموعه شعری از نظامی گنجوی شاعر پرآوازه ایرانی است. این مجموعه سومین مثنوی از مجموعه مثنوی‌هایی است که به خمسه نظامی معروفند.

بیشتر محققان اعتقاد دارند که بن‌مایه‌های پراکنده این داستان برگرفته از اشعار و افسانه‌های فولکلور در زبان عربی است که نظامی ایرانی‌سازی کرده‌است.

کراچکوفسکی برای شخصیت مجنون، هویت واقعی قائل است و او را یکی از اهالی عربستان در اواخر سده اول هجری می‌داند؛ ولی طه حسین تردید جدی به واقعی بودن شخصیت مجنون وارد می‌کند.

یان ریپکا افسانه لیلی و مجنون را به تمدن بابل باستان منسوب می‌داند.

اگرچه نام لیلی و مجنون پیش از نظامی گنجوی نیز در اشعار و ادبیات فارسی به چشم می‌خورد، ولی نظامی برای نخستین بار، آن را به شکل منظومه‌ای واحد به زبان فارسی در ۴۷۰۰ بیت به درخواست پادشاه شروان به نظم کشید.

نظامی خود از بابت این سفارش ناراضی و بی‌میل بوده‌است و کار را در چهار ماه به پایان برده‌است.