فيڶٿڕ:فنی-ضدسانسور-درون
از ویکینسک، کتابخانه آزاد.
کتاب فيڶٿڕ>>راهنمای فنی>> راههای گذر از سانسور اينترنت>>برای افراد پشت سانسور
فهرست مندرجات |
[ویرایش] واسطهها
ميزبان واسطه يا proxy server در دانشِ شبکههای کامپيوتری، به کامپيوتری گفته میشود بين ميزبان اصلی و کامپيوتر دريافت کنندهی خدمات (client) ارتباط برقرار میکند. چون بسياری از روشهای سانسور از محدود کردن دسترسی به آدرسها يا ميزبانهای خاصی استفاده میکنند، استفاده از يک واسطه که آدرس آن برای برنامهی فيلترکننده ناشناس است میتواند دسترسی دوباره به آدرس ممنوعشده را امکانپذير کند. واسطهها را میتوان بر مبنای پروتکلهای مختلفی که از آنها استفاده میکنند طبقهبندی کرد.
[ویرایش] واسطههای TCP/IP
اين واسطهها در سطح پايين کار میکنند و عموماً برای استفاده از آنها نياز به نصب يک برنامهی خاص روی سيستمعامل، يا تغيير تنظيمات مرورگر وب است. چون تقريباً تمام پروتکلهای ديگر اينترنت بر مبنای TCP/IP هستند، با استفاده از چنين واسطهای هر نوع سرويس اينترنتی که آدرساش بسته شده باشد قابل دسترسی خواهد بود، از جمله انواع مسنجرها، پروتکلهای ايميل مثل IMAP، SMTP و POP، پروتکلهای انتقال فايل FTP و بعضی بازیهای روی شبکه.
[ویرایش] بعضی واسطههای TCP/IP
(ويرايش و اضافه شود mj)
[ویرایش] تنظيمات پروکسی TCP/IP در Internet Explorer
1. روی منوی Tools گزينهی Internet Options را انتخاب کنيد.
2. در برگههای بالای پنجرهی باز شده، برگهی Connections را انتخاب کنيد.
3. گزينهی تماس خودتان را انتخاب کرده و روی دکمه Settings کليک کنيد.
4. گزينهی 'Use a proxy server for this connection' را با تيک زدن در چکباکس فعال کنيد.
5. آدرس پروکسی و پورت آن را وارد کنيد.
[ویرایش] تنظيمات پروکسی TCP/IP در Mozilla Firefox
1. روی منوی Tools گزينهی Options را انتخاب کنيد. (در لینوکس به منوی Edit رفته و گزینهی Preferences را انتخاب کنید)
2. در برگههای بالای پنجرهی باز شده، برگهی Advanced را انتخاب کنيد.
3. در قسمت Connections روی دکمه Settings کليک کنيد.
4. گزينهی 'Manual proxy configuration' را با تيک زدن در چکباکس فعال کنيد.
5. آدرس پروکسی و پورت آن را وارد کنيد.
[ویرایش] واسطههای HTTP
پروتکل HTTP پروتکلی است که برای انتقال صفحات وب به کار میرود. بنابراين واسطههای HTTP اغلب از يک صفحهی وب به عنوان رابط با کاربر (user interface) استفاده میکنند که بايد با مرورگر در آدرس خودش ديده شود. واسطههای HTTP تنها میتوانند وب سايتهای بسته شده را نمايش بدهند و امکان دسترسی به ديگر سرويسهای اينترنتی که از پروتکلهای غير از HTTP و وب استفاده میکنند وجود ندارد.
[ویرایش] بعضی واسطههای HTTP عمومی
(ويرايش و اضافه شود)
[ویرایش] ايجاد يک واسطهی HTTP خصوصی
اگر يک هوستينگ (Hosting) وب سايت اينترنتی خريداری شود و هوست سايت خارج از محدودهی سانسور باشد، میشود با نصب اسکريپتها و کدهايی که به صورت آماده و منبع باز (Open Source) در دسترس هستند، آن هوستينگ را تبديل به يک واسطهی HTTP کرد.
لازم نيست تمام هوست به اين موضوع اختصاص پيدا کند و میتوان برنامهی واسطه را در يک دايرکتوری اعلامنشده قرار داد و برای کاستن از خطر بسته شدن، از آن تنها به صورت شخصی استفاده کرد.
مزيت ديگر استفاده از هوستينگهای شخصی برای گذر از سانسور، امنيت بيشتر آنهاست. چرا که امکان شنود روی واسطههای عمومی وجود دارد، و افراد گردانندهی واسطههای HTTP میتوانند اطلاعات حساسی که کاربران در صفحات وب وارد میکنند، مانند نام و رمز ورود ايميلهای آنها را برای سوءاستفاده ذخيره کنند. توجه کنيد که همهی اطلاعات قبل از رسيدن به سرور اصلی، از سرور واسطه عبور میکند.
[ویرایش] امکانات لازم برای ايجاد يک واسطهی HTTP شخصی
سرويسهای هوستينگ را میتوان خريد و انواع رايگان آن هم با جستوجو يافت میشود. برای استفاده به عنوان واسطه، هوستينگ بايد لااقل توانايی اجرای يک نوع زبان اسکريپت طرف سرور (server-side script) را نيز داشته باشد. زبانهای اسکريپت مثل Perl و php قابليت اجرای کدهای واسطه را دارند و کدهای آنها نيز در دسترس است. کافی است کدهای واسطه را روی يک دايرکتوری داخل هوستينگ خود کپی کنيد و به آدرس آن دايرکتوری در مرورگر خودتان مراجعه کنيد تا رابط کاربر معروف به «فيڶٿڕشکن» را ببينيد.
(کامل شود و به شکل دستورالعمل نوشته شود)
[ویرایش] راهنمای نصب CGIPorxy
(ويرايش و کامل شود)
[ویرایش] راهنمای نصب PHProxy
(ويرايش و کامل شود)
[ویرایش] واسطههای HTTP داری رمزنگاری SSL
اگر میخواهيد از واسطههای HTTP برای فرستادن اطلاعات مهم استفاده کنيد، بهتر است رمزنگاری را در نظر داشته باشيد. برای فعال کردن SSL اغلب بايد هوستينگ گرانتری خريداری شود.
[ویرایش] تونل زدن
در این روش درخواست ها توسط یک پروتکل غیر از HTTP یا HTTPS به سرور دور ارسال شده و سرور دور نیز جواب ها را برای شما ارساط می کند. این روش تا حدودی مشابه روش استفاده از پروکسی می باشد، با این تفاوت که IP مورد نظر برای تنظیم کردن مرورگر، معمولا 127.0.0.1 می باشد!
[ویرایش] تونل زدن با کمک SSH و SOCKS
مرحله اول:
در ابتدا شما نیازمند یک اتصال SSH هستید. برای خرید این اتصال، می توانید به شرکت های فروش هاستینگ مراجعه کنید و از ایشون تقاضای هاست با اتصال SSH کنید. فضای هارد این هاست مهم نیست، اما پهنای باند می تواند مهم باشد. برای اینکه پهنای باند مورد نظر را محاسبه کنید مقدار پهنای باند ماهیانه ای که مصرف می کنید رو در دو ضرب کنید و هاستینگی با این پهنای باند خریداری کنید که SSH هم داشته باشد. (به عنوان مثال شما در ماه می خواهید ۱ گیگا بایت داده رو از طریق پروکسی دریافت/ارسال کنید، پس هاستی با ۲ گیگ پهنای باند در ماه خریداری کنید)
مرحله دوم:
باید برنامه ای برای اتصال به SSH داشته باشید. در لینوکس فرمان ssh وجود دارد و می توانید به راحتی با اجرای دستور زیر به هدف خود برسید.
ssh -CND 9999 user@proxy -p 22
در دستور فوق مقدار 9999 مقدار پورت لوکال شما است، مقدار user باید با نام کاربری شما در سرور و مقدار proxy هم باید با IP شما جایگزین شود. مقدار 22 هم مقدار پورت پروکسی سرور شما است که عموما ۲۲ صحیح می باشد (در غیر این صورت از مسئول سرور بپرسید)
در ویندوز هم برنامه putty بهترین گزینه برای اتصال به SSH است. (در این بخش توجه کنید که ممکن است نسخه putty شما اندکی با این نسخه متفاوت باشد، پس از خلاقیت خودتون کمک بگیرید.) ابتدا این برنامه را دریافت کنید. مطابق تصویر فوق به قسمت پروکسی رفته و IP سرور رو در قسمت Proxy hostname وارد نموده و پورت لوکال مورد نظر را در بخش Port وارد نمایید. سپس مقدار SOCKS5 را انتخاب کنید و در قسمت Username و Password، نام کاربری و رمز عبور خود را وارد کنید.
سپس طبق تصویر فوق به قسمت Session بروید و دوباره IP پروکسی را در قسمت Host name or IP address بگذارید و پورت SSH مربوط به سرور را در بخش Port قرار دهید. توجه کنید که حتما گزینه SSH انتخاب شده باشد. در قسمت Saved sessions یک نام (مثل proxy) وارد کنید و دکمه Save را فشار دهید تا تمام تنظیمات شما ذخیره شود و برای آینده راحت تر عمل کنید. سپس کلید Open را بفشارید.
مرحله سوم:
خوب، آخرین مرحله باید مرورگر خودتون رو تنظیم کنید که من فقط تنظیم فایرفاکس رو توضیح می دم. از منوی Tools گزینه Preferences رو انتخاب کنید (دوستانی لینوکسی باید از منوی Edit اقدام کنند :) ) به بخش تنظیمات شبکه مراجعه کنید (در نسخه های فعلی در قسمت Advanced تبی وجود دارد به نام Network که در بخش Connection دکمه ای با نام Settings قرار دارد. روی این دکمه کلیک کنید) و تصویری مشابه تصویر زیر مشاهده خواهید کرد:
در این بخش، تنظیمات را دقیقا مشابه آنچه در تصویر مشاهده می کنید تنظیم کنید. توجه کنید که SOCKS5 را انتخاب نمایید. در SOCKS Host حتما مقدار 127.0.0.1 را وارد نمایید و در قسمت پورت هم مقداری که در بالا وارد نمودید (اگر دقیقا طبق مثال من جلو رفتید، همین ۹۹۹۹ مناسب است) تمامی مقادیر دیگر در قسمت host تهی باشد.
[ویرایش] تونل زدن با کمک SSH و پروکسی سرور
(ويرايش و کامل شود)
[ویرایش] سرويسهای اشتراک
اگر يک وبسايت قابليت اشتراک (subscribing) با ايميل يا فيد را داشته باشد، میتوان مطالب جديد آن را بدون مراجعه به آدرس وب آن از طريق ايميل يا خبرخوان دريافت کرد.
[ویرایش] اشتراک با ايميل
(ويرايش و اضافه شود)
[ویرایش] Bloglet
(ويرايش و اضافه شود)
[ویرایش] Google groups
(ويرايش و اضافه شود)
[ویرایش] اشتراک با فيد
[ویرایش] فيد چيست؟
برای سايتهايی که محتوای دائماً بهروزشونده دارند، معمولاً فايلی حاوی اطلاعات بهروز شدن ساخته میشود که میتوان آن را مشترک شد.
[ویرایش] برنامههای خبرخوان يا سرويسهای آنلاين؟
در اشتراک با فيد چون اغلب به آدرس مستقيم سايت بسته شده رجوع میشود، خبرخوانهای معمولی فيدها ممکن است موفق به دريافت مطالب جديد آن سايتها نشوند. بنابراين برای گذر از سانسور، استفاده از سرويسهای خبرخوان آنلاين مانند Google Reader توصيه میشود که به نوعی نقش يک ميزبان واسطه را هم بازی میکنند.
[ویرایش] اشتراک با Google Reader
(ويرايش و اضافه شود)
[ویرایش] فايلهای OPML و اشتراک دستهجمعی
در فايلهای OPML میتوان اطلاعات اشتراکِ RSS تعداد زيادی وبسايت را ذخيره کرد. بسياری از خبرخوانها،از جمله Google Reader، قابليت وارد کردن (import) اين فايلها را دارند و به اين طريق با داشتن يک فايل OPML میتوان تعداد زيادی وبسايت را مشترک شد.
[ویرایش] منابع ديگر
- ميزبان واسطه در ويکیپديا (انگليسی)
- فيد چيست؟ - در ويکیپديا (انگليسی)
- فايل OPML تعدادی فيد سايتها و وبلاگهای فارسی به انتخاب وبلاگ عنکبوت - برای دانلود، کليک راست روی لينک و گزينهی Save file as را انتخاب کنيد.
