تاریخ ایران/افشاریه
از ویکینسک، کتابخانه آزاد.
ایل افشار یکی از ایل های قزلباش بود که در شمال خراسان جاگیر بودند.
پس از حمله افغان ها به ایران و فتح اصفهان، ابتدا محمود افغان و سپس اشرف افغان به حکومت رسید.
همزمان با افغان ها، فتحعلی خان قاجار، رئیس ایل قاجار، نادر شاه افشار که پس از پدر زنش به حکومت در ابیورد رسیده بود و شاه تهماسب دوم صفوی از قدرتمندان ایران، و مدعیان بودند.
هر سه با یکدیگر متحد شدند و اشرف افغان را طی چند جنگ از ایران بیرون راندند. در این اوضاع و احوال فتحعلی خان قاجار با توطئه نادر کشته شد.
پس از چندی، نادر، شاه عباس سوم را به جای پدرش، شاه تهماسب دوم به سلطنت رساند و خود نایب السلطنه شد.
او پس از مدتی در شورایی در دشت مغان خود را رسما شاه خواند و پادشاهی افشاریه را رسمیت داد.
پس از به سلطنت رسیدن لشکر کشی های بسیاری انجام داد از جمله به: خوارزم، بحرین، ، دهلی، سمر قند و داغستان. که در همه آن ها به جز داغستان پیروز شد.
بعد از شکست داغستان نادر اخلاقش عوض شد، و ستم گری پیشه کرد و شورش هایی بر علیه او بر پا شد.
بدین ترتیب زمانی که برای خواباندن یکی از شورش ها به خراسان رفته بود، شبانه سردارانش به چادرش ریختند و او را کشتند.
قتل او را، علیقی خان افشار، برادر زاده اش به گردن گرفت و خود را شاه خواند.
او در آغاز سلطنتش با شورش برادرش، ابراهیم رو به رو شد و از او شکست خود و کور شد. سپس ابراهیم خان، شاه شد.
بزرگان مشهد، شاهرخ نوه نادر را به سلطنت گماشتند، و ابراهیم شاه که تنها شده بود توسط عمال شاهرخ، ابتدا کور شد و سپس به قتل رسید.
شاهرخ 48 سال سلطنت کرد، اما فقط خراسان را در اختیار داشت.
سرانجام با قدرت گیری آغا محمد خان قاجار نوه فتحعلی خان قاجار، خراسان توسط او فتح شد، تحت شکنجه های بسیار، شاهرخ گنج های نادر را به آغا محمد خان تسلیم کرد.
خان قاجار، او و خانواده اش را به تهران کوچاند ولی شاهرخ در نزدیکی دامغان در گذشت.
