آموزش زبان اردو/مقدمه

'

مقدمه

آواشناسی

زبان چیست؟

زبان مجموعه‌ای از واژه‌ها و دستورات زبان منحصر به فرد نسبت به مناطق جغرافیایی در جهان است. به تعریف ساده‌تر، زبان مجموعه‌ای از قواعدی است و اجداد ما برای تمایز و حس برتری و بالاتری، قواعد زبانیشان را متمایز از هم کرده‌اند. امروزه مردم جهان بیش از ۶٬۰۰۰ زبان ساخته‌اند که با استفاده از آن ارتباط با یکدگیر را میسر کرده‌اند. در زمان‌های دور، تنها یک زبان وجود داشت. اما همین که مهاجرت انسان از قاره آفریقا به آسیا شروع شد، زبان‌های مختلفی ساخته شدند. قوم‌های مختلف برای ارتباط گیری با یکدیگر و ایجاد تمایز، هر کدام زبان مخصوص به خود را پرورش دادند. اما حالا می‌دانیم که همه زبان‌های مورد استفاده در دنیا، در واقع نسخه تکمیل شده از همان چند زبان اولیه هستند. به دلیل نیاز به رابطه با قوم‌های دیگر جهان، هیچگاه پیشرفت زبان متوقف نشد و عناصر زبان‌ها در یکدیگر ادغام شدند.

زبان اردو

زبان اُردو، متناوباً زبان لشکری زبان، زبان ملی کشور پاکستان و یکی از ۲۲ زبان ملی در هندوستان است. از نظر تعداد گویش‌ور، اردو بیستمین زبان جهان است. این زبان از خانوادهٔ زبان‌های هندوآریایی است و از لحاظ تبارشناسی به فارسی نسبتاً نزدیک است. زبان‌های هندی و اردو، در واقع، دو گویش از زبان هندوستانی (هندی-اردو) هستند. اردو و هندی برای گویش‌وران یکدیگر قابل فهم هستند و شباهت‌شان از لحاظ واج‌شناسی و دستور به اندازه‌ای است که بیشتر زبان‌شناسان آن‌ها را یک زبان واحد می‌دانند.

اردو ایرانی شده زبان هندوستانی است. اردو گویشی از این زبان است که در پاکستان به کار می‌رود، با خط فارسی-عربی نوشته می‌شود، و مملو از واژگان تخصصی و ادبی فارسی و عربی است. اما هندی گویشی است که در هندوستان به کار می‌رود و با خط دیواناگری نوشته می‌شود و در انتخاب واژگان تخصصی و ادبی بر زبان سانسکریت تکیه می‌کند. زبان واحد هندوستانی از لحاظ مجموع گویشوران چهارمین زبان جهان است. اردو زبان مادری کمتر از هشت درصد مردم پاکستان است، اما نزدیک به نود درصد مردم این کشور اردو را بلدند و می‌توانند به این زبان صحبت کنند. لازم به ذکر است که برخی از مردم افغانستان هم به این زبان صحبت می کنند.

زبان اردو بیش از نیمی از واژگان (به‌طور مستقیم یا غیرمستقیم) و بخش عمده دستور زبان و الفبا و شعر خود را از زبان پارسی گرفته‌است. امروزه زبان‌های فارسی و اردو از جمله نزدیک‌ترین زبان‌های جهان به یکدیگر به‌شمار می‌روند.

تاریخ زبان اردو

تا پیش از دوران تیموریان زبان فارسی در شبه قاره هند، به عنوان زبان داد و ستد فراگیر شده بود (نگاه به: زبان فارسی در شبه قاره هندوستان). پس از آنکه نوادگان تیمور لنگ، امپراتوری مغولی هند یا گورکانیان هند را ایجاد کردند، زبان فارسی زبان رسمی این امپراتوری بزرگ شد. در سده‌های ۱۰ و ۱۱ میلادی، سربازان زیادی به ناحیه سند آمدند که به زبان‌های فارسی، ترکی، عربی و … سخن می‌گفتند. در طول سالیان دراز از آمیزش این زبان‌ها با هم و با زبان محلی مردم، زبان اردو فراگیر شد. اردو یک واژه ترکی به معنی لشکر است و بیانگر زبانی است که در میان سربازان رایج شد.