زبان برنامه نویسی سی/آشنایی با دستورها

ویکی‎کتاب، کتابخانهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
Gnome-go-last.svg Gnome-go-first.svg

دستورها بخشی از زبان برنامه‌نویسی C هستند که همگی از کلیدواژه‌های این زبان ، تشکیل شده‌اند . برخی از آنها شرطی هستند که شامل if و else if و else و یا switch می‌شود که کمک می‌کنند تا با بررسی یک یا چند شرطی که شما تعیین می‌کنید حکم‌هایی را به اجرا بگذارند ؛ که می‌تواند مقداردهی یا تغییر مقدار یک متغیر و یا احضار یک یا چند تابع باشد که این تابع یا تابع‌ها می‌توانند کتابخانه‌ای و بخشی از زبان C باشند . برای بررسی صدق شروط باید از عملگرها استفاده کنید ( که در مباحث مربوطه در همین فصل به صورت کامل بررسی خواهند شد )

برخی دیگر شامل for و do while و while حلقه هستند ؛ بدین معنی که حکم‌ها و دستورات داخل خود را تا جایی که برای حلقه تعیین کرده‌اید ، تکرار می‌کنند . برای تعیین تعداد دفعات تکرار و یا تا جایی که باید حلقه اجرا شود و تکرار کند ، باید از شروطی استفاده کنید . ضمن اینکه برای شکستن حلقه و پایان اجرای آن خارج از شرط حلقه باید با استفاده از دستورات شرطیِ if ( که شامل else if و else نیز می‌شود ) و البته دستور break ( که به معنی شکستن است ) حلفه خود را پایان دهید و هر جای حلقه که break را بنویسید حلقه می‌شکند : اما برای منطقی بودن این عمل باید از دستورات شرطی استفاده کنید ( یعنی اگر شرطی برقرار شد ، حلقه بشکند )

دستور continue به معنی ادامه دادن است و در داخل حلقه‌های for و do while و while به کار می‌رود که شرط‌های نوشته شده را بررسی می‌کند و در صورت صدق کردن ، دستورات بعدی حلقه را نادیده می‌گیرد و حلقه را با بررسی شرط‌هایش از نو به اجرا می‌گذارد و برای این منظور است که در صورت صدق یک شرط یک مرحله ، حلقه از قلم بیافتد و اجرای آن ادامه پیدا کند . دستور goto نیز با برچسب‌ها کار می‌کند که در موضوع مربوطه بررسی خواهد شد . شما می‌توانید بخش‌هایی از برنامه را با برچسب ، نام‌گذاری کنید و با دستور goto به معنی « برو به » روند اجرای برنامه را از جایی که goto را نوشته‌اید ، به آن برچسب انتقال دهید که می‌تواند کمی عقب‌تر باشد و برنامه را تکرار کند و یا کمی جلوتر باشد و همانند دستور continue باعث شود بخشی از برنامه ، نادیده گرفته شود

دستور return ، تنها داخل بلوک تابع به کار می‌رود و برای تعیینِ اینکه تابع در صورت احضار برای باز پس دادن و پاسخدهی که چه مقداری را دارد و باز می‌گرداند به کار می‌رود . بیشتر تابع‌ها باید پردازشی را بر روی داده‌ها انجام دهند و به واسطه دستور return مقدار یا مقادیری را باز گردانند . ضمن اینکه به کمک دستورهای شرطی شما می‌توانید چند خروجی ممکن برای تابع خود در نظر بگیرید که در صورت صدق کردن هر کدام از شروط مقدار مختص به همان قسمت شرط ، توسط دستور return باز گردانده شود