کتاب آشپزی/نان اگردک

ویکی‎کتاب، کتابخانهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

اگردک یا اگرده نان محلی استان همدان است.[۱] همچنین اگردک نان محلی شهرهای دیگری مثل قزوین و زنجان نیز هست.

دستور شماره یک[ویرایش]

اگردَک (نان روغنی همدان)

مواد اولیه:

  1. تخم‌مرغ دو عدد
  2. شیر یک پیمانه
  3. شکر نصف پیمانه
  4. آرد (به حدی که خمیر به دست آید) به میزان لازم
  5. روغن مایع یا روغن حیوانی دو تا سه قاشق غذاخوری
  6. خمیرترش یک قاشق غذاخوری
  7. دارچین یک قاشق مرباخوری
  8. نمک نصف قاشق چایخوری
  9. زردچوبه یا زعفران نصف قاشق چایخوری

طرزتهیه:

یکی از تخم‌مرغ‌ها را با چنگال زده و با کمی شیر مخلوط می‌کنیم، دو تا سه قاشق روغن را نیز اضافه می‌کنیم. شکر را در باقی‌مانده شیر ولرم افزوده سپس تخم‌مرغ دیگر را به آن می‌افزاییم. نمک، دارچین و کمی زردچوبه را در یک لیوان آرد ریخته، الک کرده و به مواد اضافه می‌کنیم. یک چانه خمیر نانوایی یا یک قاشق خمیر ترش را در این مرحله به مایه مخلوط کرده، هم می‌زنیم، مابقی آرد را کم‌کم اضافه کرده، مخلوط می‌کنیم تا آنجایی که خمیر به دست نچسبد و لطیف هم باشد. دو ساعت استراحت داده تا خمیر ور بیاید سپس روی تخته آرد پاشیده و به ضخامت دو لواش از خمیر باز کرده و در روغن داغ سرخ می‌کنیم. در صورت تمایل یک قاشق شکر روی خمیر می‌پاشیم می‌توان این نان را به مقدار بیشتری تهیه و در فریزر نگهداری کرده و برای میان وعده بچه‌ها در مدرسه استفاده نمود.

دستور شماره دو[ویرایش]

  1. شیر دو پیمانه
  2. آرد چهار پیمانه
  3. روغن مایع یک چهارم پیمانه
  4. زرده تخم مرغ دو عدد
  5. مایه خمیر یک قاشق چایخوری
  6. بیکینگ پودر یک قاشق چایخوری

طرز تهیه:

۱- ابتدا شیر ولرم، زرده تخم مرغ و روغن مایع را با هم مخلوط می‌کنیم ۲- مواد خشک یعنی آرد، شکر، مایه خمیر نان فنتزی و بکینگ پودر را نیز با هم مخلوط می نمائیم ۳- اندک اندک مواد خشک خود را به مخلوط شیر افزوده و آنها را هم می‌زنیم، مواد که کمی سفت شد با دست آنرا ورز داده و کم‌کم مواد خشک را به آن میافزائیم ۴- هنگامی که خمیر حاصل، حالت چسبندگی اش کم شد به گونه‌ای که به دست نمی‌چسبید افزودن مواد خشک را قطع کرده و خمیر را استراحت می‌دهیم ۵- استراحت دادن: روی ظرف محتوی خمیر را با سلفون یا کیسه فریزر به خوبی می‌پوشانیم تا از خشک شدن روی خمیر جلوگیری شود و در دمای معمولی محیط، به مدت حدودا دو ساعت قرار می‌دهیم تا خمیر عمل آید ۶- بعد از سپری شدن زمان لازم و برای اینکه بفهمیم خمیر خوب عمل آمده است ابتدا با انگشت به گوشه‌ای از خمیرمان فشاری وارد می‌کنیم. اگر خمیر به حالت اول خود بازگشت هنوز آماده نشده و باید مدتی دیگر تا عمل آمدن، استراحت کند اما اگر جای فشار انگشت ما به همان حالت فرورفته باقی بماند، خمیر آماده شده و خوب به عمل آمده است ۷- خمیر را به اندازه‌های کوچک ـ حدودا اندازه پرتقال ـ جدا می‌کنیم و بر روی سطح صاف ـ مثلا یک سینی ـ کمی آرد می‌ریزیم تا خمیر به آن نچسبد و با وردنه ـ و یا هر وسیله‌ای مشابه ـ خمیر را پهن نموده و به ضخامت نیم تا یک سانتیمتر در می‌آوریم ۸- خمیر پهن شده را به قطعات کوچک و در ابعاد و اشکال دلخواه برش می‌دهیم ۹- از روغن جامد یا روغن مایع مخصوص سرخ کردن استفاده می‌کنیم وتابه را به گونه‌ای از روغن پر می‌کنیم که خمیر نیم سانتی ما کاملا در زیر روغن قرار داشته باشد روغن را کاملا داغ نموده و حرارت زیر تابه را ملایم می‌کنیم این عمل به خاطر آن است که حرارت زیاد روغن در یک زمان به همه جای نان ما رسیده و آن را به خوبی بپزد ۱۰- آرد اضافی سطح خمیر را می‌تکانیم و خمیر را درون روغن قرار می‌دهیم ۱۱- هنگامی که سطح زیر اگردک پخته شود آنرا برمیگردانیم تا روی دیگرش هم پخته شود ۱۲- اکنون نان محلی ما آماده است.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. «سنتهایی اصیل به ماه رمضان همدان گره خورده است/ سحرخوانی فراموش شد». خبرگزاری مهر. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در 2014-02-16. بازبینی‌شده در ‎۱۵ بهمن ۱۳۹۲.