آثار فرهنگی اجتماعی و روانی فناوری اطلاعات روی انسان/اتصال مدارس به شبکه اینترنت: تاثیرات اجتماعی و فرصت‌های تحصیلی

ویکی‎کتاب، کتابخانهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
آثار اجتماعی و روانی سامانه‌های پیام کوتاه (اس-ام-اس) اتصال مدارس به شبکه اینترنت: تأثیرات اجتماعی و فرصت‌های تحصیلی بودن با فناوری اطلاعات
آثار فرهنگی اجتماعی و روانی فناوری اطلاعات روی انسان


اتصال مدارس به شبکه اینترنت : تأثیرات اجتماعی و فرصت‌های تحصیلی

بیشتر دولتمردان در استرالیا با وجود سایت‌های(وبگاه‌های) اینترنتی که به دانش آموزان امکان می‌دهد از داخل مدرسه به شبکه جهانی اینترنت متصل گردند، مخالفت دارند و ادعا می‌کنند اینترنت تهدیدهای بسیاری را برای دانش آموزان دارد. ضمن اینکه یک سری دلایل را برای این ادعای خود می‌آورند. در این مقاله نویسنده با بیان استدلال‌هایی این مخالفت را نقد کرده و به مزایای دسترسی به اینترنت می‌پردازد و آن‌ها را با تهدیداتی که دولتمردان از آن نگران هستند مقایسه می‌کند و تأکید بر لزوم ایجاد دسترسی جوانان به شبکه جهانی اینترنت را بیان می‌کند.

در سال‌های اخیر سیاستمداران استرالیایی و تحلیل‌گران رسانه‌ها بر این عقیده بودند که شبکه جهانی اینترنت، ایمیل (رایانامه)، چت، سایت‌های شبکه اجتماعی، محیط‌های مجازی و دل بستن به انجمن‌ها و گروه‌های اینترنتی تهدیدات گسترده‌ای را برای جوانان در پی دارد. خصوصاً در زمینه‌های مسائل جنسی، قلدری کردن و زورگویی، نژاد پرستی و تبعیض نژادی، توزیع عکس‌های ناپسند و ناخوشایند.

در این مقاله بررسی خواهیم کرد که می‌توان هم این دقدقه دولتمردان و آموزش و پروش را در نظر گرفت و هم با این حال دسترسی جوانان را به شبکه اینترنت آزاد گذاشت؛ و همین‌طور بحث خواهیم نمود با توجه به تحقیقاتی که امروزه انجام گردیده است این امکان به وجود آمده که ما به شبکه‌های جهانی متصل باشیم ولی فقط در زمینه‌های اجتماعی و فرصت‌های مثبت تحصیلی از آنها استفاده کنیم. در انتها به این جمع‌بندی می‌رسیم، این سیاست کنونی تحصیلی که اعتقاد به منع کامل جوانان از دسترسی به شبکه اینترنت، اشتباه می‌باشد.

شبکه اینترنت چیست؟[ویرایش]

شبکه اینترنت که بیشتر مد نظر اینترنت است را به سادگی اینگونه تعریف کرد محیطی وابسته به یک شبکه جهانی که جهت مشارکت در آن نیاز به عضویت می‌باشد و این عضویت مزایایی دارد از جمله دسترسی به حجم وسیعی از منابع و اطلاعات مفید و سودمند (این منابع می‌تواند هم مادی باشد و هم غیر مادی). البته جنبه عضویت در این تعریف برای ما کلیدی می‌باشد.

شبکه اینترنت و جوانان[ویرایش]

در استرالیا ۸۱ درصد از خانواده‌هایی که کودکان زیر ۱۵ سال دارند به اینترنت متصل می‌باشند که آمار مقایسه می‌شود با ۵۷ درصد از خانواده‌هایی که کودکان زیر ۱۵ سال ندارند؛ و همین‌طور ۱۹ درصد از خانواده‌ها که کودکان زیر ۱۵ سال دارند به اینترنت متصل نمی‌باشند. همچنین ۴۳ درصد از خانواده‌ها دارای کودکان زیر ۱۵ سال هستند.

مطالعه انجام شده روی جوانان بین ۸ تا ۱۷ ساله، نشان می‌دهد که این جوانان هر روز ۱ ساعت و ۱۵ دقیقه از وقت خود را در اینترنت سپری می‌کنند. برای جوانان بین ۸ تا ۱۱ ساله میانگین مدت زمان استفاده از اینترنت ۳۰ دقیقه در روز می‌باشد؛ و جوانان بین ۱۵ تا ۱۷ ساله کمتر از ۲ ساعت و ۳۰ دقیقه از هر روز خود را در اینترنت سپری می‌کنند. حال کدام دسته در سه روز متوالی ارتباط خود را با اینترنت در راستای انجام کارهای عملی برقرار می‌کنند؟ جواب، بزرگترین گروه سنی می‌باشد.

یعنی جوانان بین ۱۵ تا ۱۷ سال که در هر روز ۴۵ دقیقه از اینگونه فعالیت‌ها دارند، ۲۵ دقیقه در راستای انجام تکالیف خود و ۲۳ دقیقه برای بازی با دیگران از طریق بستر اینترنت، ۲۴ دقیقه در شبکه‌های اجتماعی یا دیگر شبکه‌های غیر معروف و ۱۴ دقیقه را بر گوش دادن به فایهای صوتی و یا دیدن فیلم‌های تصویری صرف می‌کنند. این موارد نشان می‌دهد این گروه سنی از اینترنت، با اهداف گوناگون استفاده می‌کنند اما بیشتر زمان آن‌ها، در شبکه‌های صرف شده که خودشان با تمایل شخصی در آن عضو شده‌اند. البته هم اکنون دسترسی به اینترنت از طروق مختلف امکان‌پذیر شده است مثلاً گوشی‌های موبایل که دسترسی به اینترنت از هر مکانی و با سرعت بالایی برای ما فراهم می‌کند، حتی از داخل مدارس و در وقت مدرسه با این که غیرمجاز می‌باشد اما با زیرکی که جوانان دارند ارتباط خود را با اینترنت برقرار می‌کنند.

مزایای استفاده از شبکه اینترنت[ویرایش]

در تحقیقات بین‌المللی اخیر یک سری از موضوعات که ما در آینده با آن سروکار خواهیم داشت به طور کاملاً به اثبات رسیده است. از جمله اینکه مسائل اجتماعی، فرهنگی، آموزش و نوآوری، ابراز عقاید شخصی، توسعه اجتماعی، فرصت‌های سالم زیستن همه به وسیله ارتباط جوانان با شبکه جهانی اینترنت به دست می‌آید؛ که با توجه به این موضوع در نظر گرفتن تهدیدهای غیرقابل توجه که اینترنت برای نوجوانان دارد نمی‌تواند مانع بهره‌مندی آنها از این فرصت طلائی شود.

شبکه اینترنت و سرمایه اجتماعی[ویرایش]

تحقیقات بین‌المللی نشان می‌دهند که داشتن سطح بالاتری از سرمایه اجتماعی منجر به دست آوردهایی می‌شود از قبیل رسیدن به سلامت بیشتر، دستیابی به آموزش و علم آموزی بیشتر، داشتن کارمندانی بهتر در آینده و نرخ جرم و جنایت کمتر؛ که همه این دست‌آوردها در صورتی عملی خواهد شد که جوانان ما دارای سرمایه اجتماعی غنی تری باشند. از دیگر مزایای آن می‌توان به نزدیکتر شده انسان‌ها به یکدیگر و برقراری ارتباطات مستحکم‌تر و نزدیک‌تر میان مردم اشاره کرد. همچنین با یک نگاه مشابه به اعضاء یک خانواده و دوستان نزدیک خواهد شد. این باور می‌تواند با سرمایه اجتماعی تحقق پیدا کند.

دسترسی به شبکه جهانی اینترنت در مدارس[ویرایش]

دسترسی مدارس به اینترنت در استرالیا می‌بایست به صورت اجباری فراهم شود و این موضوع نیز باید در نظر گرفته شود که این دسترسی با اعمال فیلترهایی که دولت استرالیا می‌تواند اعمال کند باید فراهم شود تا تهدیدهایی که برای استفاده از اینترنت ذکر شده همه کنترل شود.

OLPC Class - Mongolia Ulaanbaatar.JPG

همچنین می‌توان دانش آموزان را در استفاده از ایمیل و شبکه‌های اجتماعی مشهور مانند فیسبوک، تگد، ببو، مای‌اسپیس و وب‌گاه‌هایی که شامل محتوای خاص می‌باشند مانند فلیکر و یوتیوب نیز محدود کرد و همین‌طور سایت‌های وبلاگ مشهور مثل LiveJournal و Blogger.

در انتها می‌توان اینگونه نتیجه‌گیری کرد که تا زمانی که دولت بتواند برای والدین کشور خود یک سیستم فیلتر گذاری قوی فراهم کند تا بر روی سیستم‌های خانگی نصب گردد و این اطمینان را به خانواده‌ها بدهد که نوجوانان‌شان به سایت‌هایی که مد نظر آنها نیست نمی‌توانند وارد شوند، منجمله سایت‌های غیراخلاقی، در آن زمان موضوع دیگر جای نگرانی نخواهد بود؛ به ویژه برای مدارس نیز این مسئله صدق می‌کند، می‌توان با اعمال چنین محدودیت‌هایی تهدیدات احتمالی استفاده از اینترنت را کنترل کرد و از طرفی مزایا و فرصت‌های علمی، پژوهشی، اجتماعی فراوانی که استفاده از اینترنت برای جوانان ما به ارمقان می‌آورد را از دست نداد.

این یک روش منطقی و قابل قبول برای حل این موضوع می‌باشد و قطع کلی ارتباط شبکه جهانی اینترنت از مدارس و خانه‌ها راه کار مناسبی نمی‌باشد و حتی مشکلاتی را به لحاظ مختلف برای جوانان ما ایجاد می‌کند، که از دست دادن فرصت‌های علمی، پژوهشی و عدم رشد کافی سرمایه اجتماعی در جوانان از جمله آنها است. دولتمردان و آموزش و پرورش استرالیا نمی‌تواند بر روی عقیده و تصمیم خود بماند و می‌بایست این موضوعات را در نظر بگیرند که به هر حال جوانان به شبکه اینترنت از طرق مختلف دسترسی پیدا خواهند کرد. البته این دسترسی آن‌ها دیگر با کنترل و نظارت ما نخواهد بود و تهدیدات اینترنت آن‌ها را نیز دربر خواهد گرفت.